Wetenschap en creativiteit gaan hand in hand: mijn leven als leerling-parfumeur

Drie jaar. Duizend geuren. 

Mijn grootste uitdaging voor de komende drie jaar is om de geuren van zo’n 1.000 verschillende ingrediënten te leren kennen en te onthouden. Het klinkt misschien als een nogal ongebruikelijke uitdaging – maar niet als je, net als ik, in je eerste jaar van de opleiding tot technisch parfumeur zit. 

Technische parfumeurs creëren geen nieuwe geuren. Het is hun taak om reeds ontwikkelde geuren aan te passen. Het is een baan die een encyclopedische kennis vereist van alles, van de kosten van melkpoeder tot de chemische interacties tussen de ingrediënten daarin. Dat is de kennis die ik de komende drie jaar ga proberen op te doen. 

Een dag uit het leven van een leerling-parfumeur

Het zal je niet verbazen dat ik tijdens mijn werk veel moet ruiken. Elke ochtend krijg ik bijvoorbeeld een blinde proef waarbij ik vijf verschillende ingrediënten moet herkennen. Dit is om me te helpen bij de voorbereiding op mijn eerstejaarsexamen, dat half juli plaatsvindt. 

Daarna geeft mijn mentor me mijn oefeningen voor die dag, waarbij ik meestal formules in mijn hoofd en op de computer moet doorrekenen – hoe ik ze moet opstellen, hoe ik ze moet controleren, hoe ik ze in het lab moet uitvoeren, enzovoort. Daarna besteed ik nog wat tijd aan het ruiken van ingrediënten, vaak samen met andere parfumeurs die altijd tal van handige tips en inzichten met me delen.

De geur van een appel nabootsen

Hier is een boeiende opdracht die mijn mentor me onlangs heeft gegeven: Ik kreeg een lijst met tien ingrediënten en moest een appelgeur samenstellen. Dit lijkt misschien eenvoudig, aangezien de ingrediënten al zijn uitgekozen. Maar, zoals ik al snel ontdekte, is de echte uitdaging om de perfecte balans tussen de ingrediënten te vinden en iets te maken dat echt natuurlijk aanvoelt. 

Om het nog moeilijker te maken (of juist leuker, afhankelijk van hoe je het bekijkt), moest ik ook varianten van de geur maken waarbij ik opzettelijk een van de tien ingrediënten in een te hoge dosering had gebruikt. Het doel was om manieren te vinden om de onevenwichtigheid te verbergen, zodat ik toch een mooi appeleffect kreeg. Wat ik tot mijn grote verbazing ontdekte, was dat ik door kleine aanpassingen aan het recept totaal verschillende soorten appels kon creëren. De ene keer Granny Smith, de andere keer Red Delicious of een appel met gekarameliseerde suiker. Elke appel waaraan ik werkte, had zijn eigen karakter – en ik vond het geweldig om ze allemaal tot leven te brengen.

Hoe ik in de parfumerie terechtkwam

Mijn kinderdroom was om dierenarts te worden. Pas later, na een gesprek met een loopbaanadviseur, besefte ik dat ik een toekomst als parfumeur voor me had. Ze merkte op dat ik dacht als een wetenschapper, maar dat ik ook een heel creatieve kant had. Ik ontdekte dat de parfumerie een beroep was waarin ik beide sterke punten kon benutten.

Creativiteit is alles

Ik heb onlangs een tentoonstelling bezocht in een gerenommeerd museum in Genève, waar een collega-parfumeur van mij een geur had gecreëerd die het museum zelf moest vertegenwoordigen. Er was één persoon op het evenement die steeds iets zei dat me echt raakte. Ze zei: “Creativiteit is het allerbelangrijkste.” Ik ben het daar helemaal mee eens. Misschien zijn we eerder technische parfumeurs dan creatieve parfumeurs. Maar creativiteit staat nog steeds centraal bij alles wat we doen.